บทที่ 377 โลกที่เทพเจ้าตายจากไปแล้ว

ตอนที่ 376 โลกที่เทพเจ้าตายจากไปแล้ว

วิญญาณดวงนั้นเอ่ยประโยคนี้ออกมาอย่างขาด ๆ หาย ๆ ก่อนจะสลายหายไป

มู่โหยวขมวดคิ้วมองไปยังจุดที่วิญญาณเพิ่งลับหาย

ไม่รู้ว่าคนผู้นี้มีจุดประสงค์ใดกันแน่ ถึงได้ทิ้งเบาะแสเช่นนี้ไว้ให้เขาก่อนตาย

ทว่า ในเมื่อได้รับรู้เรื่องนี้แล้ว ไม่ว่ามันจะเป็นกับดักหรือไม่ เขาก็ต้องไปดูให้เห็นกับตา

หลังจากเก็บกวาดสนามรบเสร็จสิ้น มู่โหยวก็เดินสำรวจไปยังพื้นที่ส่วนอื่น ๆ แต่กลับพบว่าเด็ก ๆ ที่เคยถูกคุมขังอยู่ในโซนเหล่านั้นได้หายตัวไปหมดแล้ว จากร่องรอยบนพื้น คาดว่าพวกเขาน่าจะอาศัยจังหวะช่วงที่อสูรเงาอาละวาดหลบหนีออกไป

เมื่อเดินวนจนครบรอบ ในโรงงานใต้ดินแห่งนี้ก็ไม่มีผู้รอดชีวิตคนอื่นหลงเหลืออยู่อีกนอกจากพวกเขาสามคน

จากนั้น มู่โหยวและหลินเสวี่ยจึงย้อนกลับไปยังแท่นสูงเหนืออ่างกู่ และพบแผ่นอิฐตามที่วิญญาณตนนั้นบอกไว้ทางทิศเหนือของแท่น

"ก๊อก ๆ..."

มู่โหยวโน้มตัวลงไปเคาะบนแผ่นอิฐ เสียงที่สะท้อนกลับมาแตกต่างจากอิฐก้อนอื่น ๆ รอบข้างอย่างเห็นได้ชัด