บทที่ 373 บันทึกการทดลอง影鬼ที่ควบคุมได้

บทที่ 372 บันทึกการทดลอง影鬼ที่ควบคุมได้

แสงจากปืนใหญ่เจาะทะลวงลึกลงไปใต้ดิน

เมื่อแสงสีขาวจางหายไป มู่โหยวชะโงกหน้ามองลงไป เห็นหลุมกว้างหลายเมตรปรากฏขึ้นบนพื้น เบื้องล่างมืดมิดจนมองไม่เห็นก้น

มู่โหยวยกฝ่ามือหุ่นยนต์ขึ้น รังแมงมุมกลที่อยู่ด้านหลังเปิดออก แมงมุมจักรกลจิ๋วนับไม่ถ้วนพรั่งพรูออกมา พวกมันไต่ลงไปตามแขนของเขาแล้วกระโดดลงหลุม ก่อนจะรีบเร่งคลานสำรวจลึกลงไปอย่างรวดเร็ว

ครู่ต่อมา เมื่อแมงมุมกลพบทางเข้าสู่ชั้นใต้ดิน มู่โหยวก็พยักหน้าให้หลินเสวี่ย ทั้งสองกระโดดตามลงไป

หลังจากร่วงหล่นลงมาตามเส้นทางที่แมงมุมกลสำรวจไว้ ในที่สุดทั้งคู่ก็เห็นแสงสว่างที่ปลายทาง

เมื่อพุ่งผ่านแสงนั้นออกมา สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือโรงงานใต้ดินอันกว้างขวาง ถนนและผนังโดยรอบสว่างไสวด้วยแสงไฟ ทำให้ภายในโรงงานดูชัดเจนไปทั่วทุกมุม

ทว่าในจังหวะที่ทั้งสองเพิ่งลงถึงพื้นและยังยืนไม่มั่นคง ร่างหนึ่งก็ร่วงหล่นลงมาจากเบื้องบน พุ่งตรงเข้าหาพวกเขา

ยังไม่ทันที่ร่างนั้นจะเข้าใกล้ มู่โหยวก็ยกแขนขวาขึ้น ลำกล้องปืนพ่นเปลือกกระสุนไฟออกมา กระสุนลอยฟ้าเรียงตัวเป็นเส้นตรงในอากาศ กระแทกใส่ร่างนั้นจนหมุนคว้างเหมือนลูกข่าง ก่อนจะกระเด็นไปกระแทกผนังด้านหลังจนเกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่

ปืนกลลอยฟ้าไม่มีพลังทำลายล้างสูง จึงไม่ได้สร้างความเสียหายร้ายแรงแก่เป้าหมาย เมื่อร่างนั้นร่วงลงสู่พื้น เผยให้เห็นว่าเป็นแม่มดชราที่มีใบหน้าเหี่ยวย่นและหลังค่อม