บทที่ 307 เมืองแห่งรุ่งอรุณที่รอการฟื้นฟู

ตอนที่ 306 เมืองแห่งรุ่งอรุณที่รอการฟื้นฟู

ขณะนั้นเอง หลินเสวี่ยก็ว่ายน้ำมาจากที่ไกลๆ โดยมีเสี่ยวหยาถูกลากตามหลังมาด้วย

ตอนนี้ทุกคนอยู่ใต้ทะเลลึก หลินเสวี่ยและมู่โยวสวมหน้ากากมนุษย์ปลาจึงไม่ได้รับผลกระทบมากนัก แต่เสี่ยวหยาที่อยู่ข้างๆ กลับอึดอัดจนแทบทนไม่ไหว เธอเอามืออุดปากไว้ และมีฟองอากาศผุดออกจากปากไม่ขาดสาย

หลินเสวี่ยชี้นิ้วขึ้นไปด้านบนเพื่อถามเขาว่าควรว่ายกลับขึ้นไปบนผิวน้ำก่อนดีหรือไม่

"ยืนกันให้มั่นๆ นะ แป๊บเดียวก็เสร็จแล้ว"

มู่โยวส่งหน้ากากมนุษย์ปลาของตัวเองให้เสี่ยวหยา จากนั้นจึงวางมือลงบนแท่นบูชาและเริ่มควบคุมเมืองลอยฟ้า

ในฐานะเจ้าเมือง เขาสามารถกำหนดการบินขึ้นและทิศทางการบินของเมืองแห่งรุ่งอรุณได้

ขั้นตอนต่อไปก็แค่ทำให้เมืองแห่งรุ่งอรุณบินขึ้นอีกครั้งเพื่อกลับสู่ท้องฟ้าเบื้องบน

เสียงครืนครั่นดังสนั่น พื้นดินใต้ทะเลพลันสั่นสะเทือนโยกเยกไปมา

ขอบโดยรอบของเมืองแห่งรุ่งอรุณทั้งหมดแยกตัวออกจากชั้นดินใต้ทะเลรอบๆ จากนั้นเมืองทั้งเมืองก็ค่อยๆ ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ