บทที่ 299 โลกที่พลิกกลับด้าน

บทที่ 298 โลกที่พลิกกลับด้าน

“น้ำวนงั้นหรือ?”

ในเวลานี้ เบื้องหน้าของเกาะกระดูกขาว มู่โหยวก็เผชิญกับสถานการณ์เดียวกับแจ็คเช่นกัน

“สถานที่แบบนี้ ทำไมถึงมีน้ำวนเกิดขึ้นได้ล่ะ?” หลินเสวี่ยจ้องมองน้ำวนขนาดมหึมาที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความประหลาดใจไม่แพ้กัน

เธอไม่ได้เชี่ยวชาญด้านสมุทรศาสตร์มากนัก แต่ก็พอจะรู้ว่าโดยปกติแล้วน้ำวนในทะเลมักจะเกิดขึ้นเฉพาะบริเวณที่กระแสน้ำไหลมาบรรจบกันเท่านั้น การที่น้ำวนขนาดใหญ่เช่นนี้ปรากฏขึ้นกะทันหันในทะเลที่ราบเรียบและไร้ลมพัดเช่นนี้ถือเป็นเรื่องผิดปกติอย่างยิ่ง

“ทิศทางเดินเรือไม่มีปัญหา...”

มู่โหยวสังเกตเข็มทิศในมือ ขณะที่เรือแล่นวนอยู่รอบนอกของน้ำวน เข็มทิศยังคงชี้ตรงไปยังใจกลางของน้ำวนอย่างมั่นคง

“นั่นหมายความว่า ทางเข้าคงจะอยู่ในน้ำวนนี้สินะ...”

“ทางเข้าเมืองรุ่งอรุณจะมีสัญญาณที่ชัดเจนขนาดนี้เลยหรือ...” หลินเสวี่ยตั้งคำถาม เมืองรุ่งอรุณควรจะตั้งทางเข้าไว้ในที่ที่ลับตาคนเพื่อป้องกันการรุกรานจากเผ่าพันธุ์อื่น แต่น้ำวนขนาดมหึมาตรงหน้านี้กลับเด่นชัดเกินไป สิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่อยู่ใกล้เคียงต่างก็มองเห็นมันได้

“ในสถานการณ์ปกติไม่ควรจะเป็นแบบนี้หรอก... คาดว่าคงเป็นเพราะคลื่นยักษ์ที่ราชาปลาหมึกยักษ์สร้างขึ้นเมื่อครู่ ทำให้ตำแหน่งของทางเข้าเกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง...” มู่โหยวคาดเดา