บทที่ 272 นักเดินทางความฝัน

บทที่ 271 นักเดินทางความฝัน

หลังจากวางสาย มู่โหยวก็ใช้การ์ดล่องหนรีบกลับบ้าน จนกระทั่งกลับมาถึงร้านสัตว์เลี้ยง มู่โหยวจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะเปิดขวดเหล้าและปล่อยเด็กหญิงตัวน้อยออกมา

เด็กหญิงตัวน้อยปีนออกมาจากปากขวดและกลับคืนสู่ขนาดปกติอย่างรวดเร็ว "เรื่องที่เจ้าฝากฝัง ข้ารับปากแล้ว ข้าจะหาทางช่วยพี่สาวของเจ้าในภายหลัง แต่ไม่ใช่ตอนนี้" มู่โหยวกล่าวกับเด็กหญิงตัวน้อยที่พอออกมาก็มุดเข้าไปใต้โต๊ะทันที กอดขาโต๊ะและมองสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างระมัดระวัง

ตอนนี้ทุกคนกำลังยุ่งอยู่กับการแย่งชิงเมืองลอยฟ้า เขาเองก็ไม่ต่างกัน อีกทั้งหมู่เกาะคุกก็อยู่กลางทะเล จำเป็นต้องมีเรือถึงจะไปได้ อย่างเร็วที่สุดก็ต้องรอให้แย่งชิงเมืองรุ่งอรุณเสร็จสิ้นเสียก่อน

"อ้อ..."

เด็กหญิงตัวน้อยดูเหมือนจะคาดเดาได้ว่ามู่โหยวจะพูดเช่นนี้ จึงไม่ได้แสดงท่าทีตื่นเต้นมากนัก เพียงแต่ใบหน้าฉายแววผิดหวังเล็กน้อย

ทันทีที่สิ้นเสียง ท้องของเธอก็ส่งเสียงประท้วงดังลั่น "โครก!" เด็กหญิงรีบเอามือกุมท้องแน่น ซบหน้าลงกับคอเสื้อ แก้มแดงก่ำราวกับมะเขือเทศ

"เดี๋ยวฉันสั่งอาหารมาให้"

มู่โหยวไม่ได้หัวเราะเยาะเธอ หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดแอปพลิเคชันสั่งอาหาร

"หลังจากนี้เจ้าพักอยู่ที่นี่ไปก่อน ตราบใดที่เจ้าไม่ออกไปเพ่นพ่าน อยู่ที่นี่ก็ปลอดภัยแล้ว..."