บทที่ 263 ฉันสฟิงซ์กลับมาแล้ว

บทที่ 262 ฉันสฟิงซ์กลับมาแล้ว

“ให้ตายเถอะ!”

มู่โหยวขยับเปลือกตาด้วยความตกใจ พ่นไฟทีเดียวสร้างความเสียหายไม่ต่ำกว่าห้าพันหน่วยเลยใช่ไหม? พ่นไฟรอบเดียวจัดการเขาไปสองคน แถมตัวเขาก็เลือดใกล้หมด เหลือเพียงหลินเสวี่ยที่อาศัยการลดความเสียหายจากผ้าคลุมสีชาดช่วยให้รอดพ้นจากความเสียหายรุนแรงที่สุดไปได้ แต่ความเสียหายต่อเนื่องก็ยังคงแผดเผาพลังชีวิตของเธออย่างรวดเร็ว...

ไม่ทันได้คิดอะไรมาก มู่โหยวรีบกดนาฬิกาพก ก่อนที่อีกฝ่ายจะพ่นไฟออกมาอีกรอบ เขาก็รีบกางโล่ศักดิ์สิทธิ์ให้หลินไฮ่ และกางม่านพลังชีวิตให้เสี่ยวหยา

[แพนด้าแมนอ้าปากพ่นเปลือกไฟขนาดใหญ่...]

วินาทีต่อมา อีกฝ่ายก็ใช้ท่าเดิมซ้ำอีกครั้ง

คราวนี้ไม่มีใครตาย แต่สถานการณ์ก็ไม่ได้ดีขึ้นเท่าไหร่ เขาและหลินเสวี่ยถูกพ่นไฟจนบาดเจ็บสาหัสอีกครั้ง พลังชีวิตของเสี่ยวหยาถึงจุดวิกฤต เหลือเพียงเศษเสี้ยวสุดท้ายที่ม่านพลังชีวิตประคองเอาไว้

ส่วนหลินไฮ่อาศัยโล่ศักดิ์สิทธิ์หลบเปลือกไฟได้ แม้โล่จะสลายไปในทันที แต่อย่างน้อยก็ช่วยป้องกันไม่ให้เขาถูกไฟคลอก กลายเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์

หลินไฮ่เองก็ตกใจไม่น้อย รีบใช้เวทมนตร์รักษาทุกคน มู่โหยวใช้เวทแสงศักดิ์สิทธิ์ช่วยสวมบทบาทเป็นนักบวชชั่วคราว กว่าจะประคองระดับเลือดของทีมเอาไว้ได้

ทว่ามันก็ไร้ผล และข้อความถัดมาก็ทำให้พวกเขาสิ้นหวังยิ่งกว่า