บทที่ 256 ยุคสมัยแห่งโจรสลัด!

บทที่ 255 ยุคสมัยแห่งโจรสลัด!

“ต้องหาวิธีหยุดยั้งให้ได้...”

มู่โหยวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเข้าสู่มิติแกนกุญแจ เขาเดินไปที่ริมทะเลสาบใต้หน้าผาแล้วเปิดกระป๋องเหยื่อปลาวางทิ้งไว้ที่ริมฝั่ง

ไม่นานนัก เงือกสาวก็โผล่หัวขึ้นมาจากผิวน้ำ นางมองมู่โหยวด้วยความสงสัยก่อนจะว่ายเข้ามาใกล้ฝั่งเพื่อคว้ากระป๋องเหยื่อไปกินอย่างสบายใจ

“มะรืนนี้ ไปที่ดินแดนแห่งดาราจิตกับฉันหน่อยนะ...” มู่โหยวเอ่ยขึ้น

ทันทีที่ได้ยิน เงือกสาวก็ชะงักกึก นางรีบคายเหยื่อที่เพิ่งยัดเข้าปากออกมา แล้ววางกระป๋องคืนไว้ที่ริมฝั่งก่อนจะดำผุดหายลงไปในน้ำทันที

“จะหนีไปไหน? ไม่ได้จะไล่ไปไหนสักหน่อย” มู่โหยวเหงื่อตก

ไม่กี่วินาทีต่อมา หัวของเงือกสาวก็โผล่ขึ้นมาอีกครั้ง นางโผล่เพียงดวงตาคู่หนึ่งจ้องมองมู่โหยวอย่างระแวดระวังจากกลางทะเลสาบ ปลายจมูกที่จมอยู่ใต้น้ำพ่นฟองอากาศออกมาเป็นระยะ

“คืออย่างนี้ สัปดาห์หน้าเรือของฉันต้องไปที่น่านน้ำวิญญาณร้าย เธอคงเคยได้ยินชื่อนะ มันเป็นถิ่นของราชาปลาหมึกยักษ์ซูบาตซ์ ฉันต้องการให้เธอไปช่วยคุ้มกันเรือให้ฉันสักสองสามวัน พอครบสิบวันถ้าเธออยากกลับ ก็ค่อยกลับมาพร้อมกับฉันได้” มู่โหยวอธิบาย

เงือกสาวฟังจบก็ขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนจะยื่นมือขวาออกมาแบฝ่ามือ