เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 236 ผลตอบแทนอันมหาศาล
ห้านาทีหลังจากเริ่มปฏิบัติการทลายหอคอย พื้นที่โดยรอบหอคอยพ่อมดในรัศมีหนึ่งร้อยเมตรก็ถูกผู้เล่นจำนวนนับไม่ถ้วนล้อมไว้จนมิด
หากกะด้วยสายตา ที่นี่มีผู้เล่นรวมตัวกันไม่ต่ำกว่าหมื่นคน และจำนวนก็ยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
น่าเสียดายที่ตำแหน่งที่สามารถโจมตีหอคอยพ่อมดได้นั้นมีจำกัด คนที่มาทีหลังจึงทำได้เพียงเบียดเสียดอยู่ห่างออกไปเกินร้อยเมตร ซึ่งระยะนี้ไกลเกินกว่าที่เวทมนตร์ระยะไกลส่วนใหญ่จะเอื้อมถึง ดังนั้นคนที่สามารถปลดปล่อยพลังโจมตีได้อย่างเต็มที่จึงมีเพียงผู้เล่นที่อยู่ใกล้ในวงในเท่านั้น ส่วนคนอื่นๆ ที่เหลือทำได้เพียงยืนร้อนใจอยู่รอบนอก
แน่นอนว่าไม่ใช่ว่ายิ่งใกล้หอคอยยิ่งดี เพราะในระยะสิบเมตรจากตัวหอคอยพ่อมดได้เกิดเขตสุญญากาศขึ้นโดยอัตโนมัติ ไม่มีใครสามารถยืนอยู่ตรงนั้นได้ เพราะจะถูกลูกหลงจากพลังโจมตีของคนหลายพันคนจนพลังชีวิตหมดเกลี้ยงและตายในทันที
มู่โหยวและหลินเสวี่ยที่ควบคุมร่างจำลองยืนอยู่แถวหน้าสุด ยักษ์เพลิงสองตนยืนตระหง่านซ้ายขวาประหนึ่งทวารบาล ช่วยกันเบียดพื้นที่ให้พวกเขามีที่ว่างพอสำหรับโจมตี
บวกกับสถานะระดับตำนานของทั้งคู่ที่วางอยู่ตรงนั้น จึงไม่มีใครที่ตาไม่ถึงกล้าวิ่งเข้ามาแย่งตำแหน่ง ที่นี่จึงมีเพียงรอบตัวของทั้งสองคนเท่านั้นที่ค่อนข้างโล่ง ส่วนตำแหน่งอื่น แม้แต่รอบตัวผู้เล่นระดับท็อปอย่างจิ่วยูหรือหนวดน้ำเงิน ก็ยังถูกผู้เล่นคนอื่นเบียดเสียดจนแน่นขนัด
ภายใต้ความร่วมมือของผู้เล่นจำนวนมาก เวทมนตร์หลากสีสันถูกระดมยิงเข้าใส่หอคอยเบื้องหน้าอย่างบ้าคลั่ง