บทที่ 227 ตบตาฟ้าดิน

第227章 ตบตาฟ้าดิน

บนทุ่งหิมะเนื่องจากทัศนวิสัยเปิดกว้าง สิ่งกีดขวางมีน้อยมาก ความหนาแน่นของสัตว์อสูรจึงไม่สูงนัก

แต่ข้อดีคือที่นี่ห่างไกลผู้คน ไม่ต้องกังวลเรื่องการแย่งมอนสเตอร์กัน ทำให้สามารถเก็บเลเวลได้อย่างสบายใจ

มู่โหยวและหลินเสวี่ยจัดปาร์ตี้กัน โดยอาศัยการลาดตระเวนของเหยี่ยวรบ ทั้งคู่มุ่งหน้าสังหารมอนสเตอร์ลึกเข้าไปในทุ่งหิมะเรื่อยๆ

มอนสเตอร์บนทุ่งหิมะส่วนใหญ่เป็นโทรลล์น้ำแข็งและอสูรหิมะ เลเวลโดยทั่วไปจะอยู่ที่ 7-10 นอกจากนี้ยังมีแมงมุมน้ำแข็งและแมมมอธน้ำแข็งที่เป็นสัตว์อสูรระดับสูงอยู่บ้าง จุดเด่นหลักคือพลังโจมตีสูงและพละกำลังมหาศาล มักจะมีความต้านทานต่อเวทมนตร์ธาตุน้ำแข็งสูงมาก แต่ความเร็วในการเคลื่อนที่ค่อนข้างช้า

ด้วยเลเวลของมู่โหยวและหลินเสวี่ย มอนสเตอร์ในที่แห่งนี้จึงไม่ใช่ภัยคุกคามแต่อย่างใด ทั้งสองเดินไปฆ่าไปอย่างสบายอารมณ์

ตอนนี้เหลือเวลาอีกห้าถึงหกชั่วโมงก่อนจะถึงเวลาปฏิบัติการตอนกลางคืน และแถบค่าประสบการณ์ของมู่โหยุก็เหลืออีกเพียงห้าร้อยกว่าแต้มเท่านั้น เวลาที่มีเหลือเฟือทำให้เขาไม่จำเป็นต้องเร่งรีบจนเกินไป

สำหรับเรือวิญญาณนั้น จริงๆ แล้วมาถึงเมืองหลวงจักรวรรดิได้ตั้งแต่ช่วงเช้าวันนี้แล้ว แต่ไม่ได้แล่นเข้าเมืองโดยตรง หากแต่ไปจอดเทียบท่าอยู่ในแม่น้ำใต้ดินที่ห่างไกลจากตัวเมืองหลวง