บทที่ 218 วัฏจักร

第218章 วัฏจักร

“คุณคิดว่าผลึกเคล็ดวิชาถูกสร้างขึ้นมาได้อย่างไร?” วิเวียนไม่ได้ตอบคำถามเรื่องเซนหลิงโดยตรง แต่กลับถามเรื่องอื่นขึ้นมาแทน

“ผลึก...”

มู่โหยวชะงักไป ในทางทฤษฎีแล้ว ผลึกเคล็ดวิชาคือการถอดรหัสหลักการของมนต์ดำออกมาจนเหลือเพียงแก่นแท้ แล้วใช้ตรรกะพื้นฐานที่สุดของมนต์ดำมาสร้างเป็นวงจรเวทมนตร์ที่ไม่เป็นอันตราย

ฟังดูเหมือนจะง่าย แต่การแยกแก่นแท้ของมนต์ดำออกมาและสกัดเอาส่วนที่บริสุทธิ์ที่สุดนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

“วงจรมนต์ดำที่บริสุทธิ์จำเป็นต้องอาศัยคนมานั่งลองผิดลองถูกทีละขีดทีละตอน แต่มนต์ดำไม่เหมือนเวทมนตร์ทั่วไปที่ใครจะศึกษาอย่างไรก็ได้ ทุกครั้งที่ทดลองก็เหมือนกับการเต้นรำอยู่บนคมมีด ต้องแลกมาด้วยความเสี่ยงที่จะสูญเสียการควบคุมหากล้มเหลว”

“ในสถานการณ์เช่นนี้ เซนหลิงซึ่งมีพลังในการดูดซับมลทินจากพลังมนตราดำ ทั้งยังสามารถเปลี่ยนรูปร่างได้อย่างอิสระและจำลองวงจรเวทมนตร์ในร่างกายมนุษย์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ จึงกลายเป็นตัวทดลองที่เหมาะสมที่สุด”

“...” มู่โหยวนิ่งเงียบ เมื่อวิเวียนพูดถึงเรื่องนี้ เขาก็พอจะเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว

“เซนหลิงเป็นเผ่าพันธุ์ที่รักสงบ พวกมันมีนิสัยอ่อนโยน ไม่ชอบการต่อสู้ งานประจำวันคือการดูดซับมลทินต่างๆ ให้กับผืนดิน แก่นแท้ของเซนหลิงแต่ละตัวสามารถรองรับมลทินได้มหาศาล และพวกมันเองก็มีความสามารถในการสลายมลทินเหล่านั้น มลทินทั่วไปพวกมันสามารถสลายได้ทันทีที่ดูดซับเข้ามา มีเพียงมลทินที่สลายยากมากเท่านั้นที่จะตกค้างอยู่ เช่น มลทินจากพลังมนตราดำ”