เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 216 กฎเหล็กของนักพยากรณ์
“ยังมีกลุ่มอิทธิพลมืดอื่นอีกงั้นหรือ?” มู่โหยวถามด้วยความประหลาดใจ
“ใครก็ตามที่จ้องจะเล่นงานเซนหลิงล้วนเป็นไปได้ทั้งนั้น”
วิเวียนกล่าวต่อ “เซนหลิงมีความสามารถในการดูดซับมลภาวะจากมนต์ดำ หากใครได้พลังของเซนหลิงไป ก็เท่ากับว่าได้กุมหนทางในการหลีกเลี่ยงการสูญเสียการควบคุมจากมนต์ดำ ทำให้สามารถใช้มนต์ดำได้โดยไร้ขีดจำกัด...”
“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง...”
มู่โหยวพยักหน้า
นั่นหมายความว่าผู้บงการเบื้องหลังไม่ได้พุ่งเป้ามาที่วิเวียนหรือสมบัติชิ้นอื่น แต่เป้าหมายที่แท้จริงคือเซนหลิง...
ระหว่างที่สนทนา มู่โหยวก็อาศัยการนำทางของวิเวียนพุ่งทะยานออกจากแนวป่าชั้นนอกสุด
ทันใดนั้น พุ่มไม้เบื้องหน้าก็สั่นไหว ร่างคนหลายร่างพุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว พวกเขาล้วนเป็นมนุษย์ที่ถูกมนต์ดำกัดกินจนร่างกายบิดเบี้ยวผิดรูป
“คนงั้นเหรอ?”