บทที่ 213 เทวทูตแห่งคำอธิษฐาน

บทที่ 213 เทวทูตแห่งคำอธิษฐาน

อาคารสำนักงานใหญ่ของสมาคมการค้าไม่ได้ดูหรูหราอลังการอย่างที่ใครหลายคนจินตนาการไว้ ภายนอกอาคารได้รับการบูรณะอย่างเรียบง่ายจนดูเหมือนตึกสำนักงานทั่วไปเสียมากกว่า

มู่โหยวเดินไปถึงหน้าประตูแล้ววนเวียนอยู่แถวนั้นสองรอบ ท่าทางลับๆ ล่อๆ ของเขาทำให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่หน้าประตูมองมาด้วยสายตาจับผิด เห็นได้ชัดว่าใบหน้าของเขายังไม่สามารถใช้เป็นบัตรผ่านได้

ในขณะที่มู่โหยวคิดอยู่ว่าจะติดต่อใครในสมาคมการค้าดี ก็มีชายหนุ่มในชุดสูทที่ดูเหมือนผู้จัดการเดินออกมา เมื่อเห็นมู่โหยว เขาก็รีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามาหา

“ขอประทานโทษครับ คุณมู่โหยวใช่ไหมครับ?” อีกฝ่ายถามอย่างสุภาพ อันที่จริงพอเห็นหน้ามู่โหยว เขาก็มั่นใจไปกว่าเจ็ดแปดส่วนแล้ว แต่ก็ยังต้องยืนยันให้แน่ชัด

“ใช่ครับ” มู่โหยวพยักหน้า

“ดีเลยครับ เชิญตามผมมาได้เลย ประตูจะเปิดในอีกสิบนาทีข้างหน้านี้แล้ว”

ผู้จัดการนำทางมู่โหยวเข้าไปในอาคาร เมื่อมีคนนำทาง เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่หน้าประตูก็ไม่ได้ขัดขวางแต่อย่างใด

หลังจากเข้าลิฟต์ ทั้งสองไม่ได้กดขึ้นข้างบน แต่กลับกดไปที่ชั้น -3

ไม่นานลิฟต์ก็ถึงที่หมาย มู่โหยวเดินตามชายหนุ่มเข้าไปในชั้นใต้ดินชั้นที่สาม ตลอดทางเขาเห็นป้อมยามที่ติดตั้งอาวุธหนักนานาชนิด และทุกจุดมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยติดอาวุธครบมือประจำการอยู่