บทที่ 169 สมาคมบัญญัติสิบประการกับเป้าหมายที่แท้จริง

第169章 สมาคมบัญญัติสิบประการกับเป้าหมายที่แท้จริง

“นี่... จะดีเหรอครับ...” เหล่าหลิวดูประหม่าอย่างเห็นได้ชัด

จะบอกว่าเขาไม่ต้องการก็คงไม่ใช่ แต่พอคิดถึงของที่มีค่าขนาดนี้ เขาก็รู้สึกละอายใจ เพราะตัวเขาเองยังไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยด้วยซ้ำ...

“มีอะไรไม่ดีกันล่ะ ของชิ้นนี้เก็บไว้กับผมก็ไม่มีประโยชน์ ตอนนี้สิ่งที่ผมต้องการคือค่าประสบการณ์ และนี่ก็เป็นโอกาสดีที่จะได้ฟาร์มมัน ถ้าคุณรู้สึกว่าถือไว้แล้วร้อนมือ เดี๋ยวก็ช่วยผมฟาร์มค่าประสบการณ์ให้หนักๆ หน่อยก็แล้วกัน” มู่โหยวหัวเราะ

“เอาเถอะน่า เหล่าหลิว ไม่ต้องเกรงใจหรอก รับไปเถอะ พวกเราเป็นเพื่อนร่วมงานกันทั้งนั้น ถ้าคุณเก่งขึ้น วันหน้าก็จะได้ช่วยแบ่งเบาภาระมู่โหยวได้มากขึ้น...” จางหยางเอ่ยปากเกลี้ยกล่อมอีกแรง

ในเมื่อมู่โหยวไม่มีปัญหาอะไร ตัวเขาเองก็ไม่ได้ขัดข้องกับการจัดสรรแบบนี้ เพราะการทำแบบนี้เท่ากับว่าหน่วยย่อยของพวกเขามีผู้เล่นระดับสูงเพิ่มขึ้นมาถึงสองคน ซึ่งถือว่าก้าวกระโดดแซงหน้าหน่วยย่อยอื่นๆ ทั่วประเทศไปเกินครึ่งแล้ว!