เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 149 ราศีมีน
มู่โหยวหยุดเกมชั่วคราวแล้วเปิดวีแชท เตรียมจะส่งข้อความไปถามหลินเสวี่ย
ทว่าในตอนนั้นเอง เสียงกระดิ่งหน้าร้านก็ดังขึ้น
ชายหนุ่มในชุดสูทเนี้ยบกริบผลักประตูเข้ามา แต่พอเข้ามาได้ครึ่งก้าวเขาก็ถอยกลับไปมองรูปในมือถือ แล้วเปรียบเทียบกับป้ายชื่อร้านเหนือหัวอย่างละเอียด ก่อนจะก้าวเข้ามาอีกครั้งพร้อมพึมพำกับตัวเองว่า "น่าจะที่นี่แหละ... ร้านสัตว์เลี้ยงฉีชวี่ ชื่อร้านโหลขนาดนี้ พี่สาวฉันมาทำอะไรที่นี่กันนะ..."
มู่โหยวเงยหน้าขึ้นมอง แขกคนแรกของวันนี้กลับเป็นคนที่เขาคุ้นหน้า
หลินไฮ่ ยูทูบเบอร์ทายาทเศรษฐีที่ได้ยินว่าเพิ่งเข้าร่วมกับพันธมิตรการค้าเมื่อไม่นานมานี้ ไม่นึกเลยว่าจะมาปรากฏตัวที่ร้านของเขาในวันนี้
ทันทีที่หลินไฮ่ก้าวเข้ามา เขายังไม่ทันได้พูดอะไร พอเห็นมู่โหยวที่นั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ก็ชะงักไป
หลังจากจ้องมองมู่โหยวอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที "เอ๊ะ? ปรมาจารย์?"
"ใช่ ผมเอง"
มู่โหยวพยักหน้า ในใจรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะตอนนี้เขาไม่ได้สวมสกินคนตีเกราะเคาะไม้ ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจำเขาได้อย่างไร