บทที่ 147 水下計程車

第147章 水下計程車

沒過多久，มู่โหยวก็รวบรวมซากศพสัตว์อสูรมาได้ครบสี่ตัว การมี "ลูกสมุน" ทั้งสี่คอยคุ้มกันทำให้การเดินทางใต้ทะเลของเขามีความปลอดภัยเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ทว่าการเคลื่อนที่ใต้ทะเลกลับใช้พลังงานมากกว่าบนบกอยู่ไม่น้อย หลักๆ เป็นเพราะเขาไม่สามารถใช้ลาได้ จึงต้องเดินเท้าด้วยตัวเอง ซึ่งนั่นทำให้พลังกายลดลงอย่างรวดเร็ว ระหว่างทางมู่โหยวต้องแวะกินข้าวต้มไปหนึ่งชาม แต่ก็ฝืนไปได้เพียงชั่วโมงกว่าๆ พลังกายก็กลับมาแตะจุดต่ำสุดอีกครั้ง

ในขณะที่มู่โหยวลังเลว่าจะยอมเสียค่าพลังงานเพื่อเร่งเดินทางต่อดีหรือไม่

ข้อความใหม่ก็เด้งขึ้นมา

【คุณเห็นม้าน้ำสีเขียวตัวหนึ่งว่ายตรงมาหาคุณด้วยความเร็วสูงจากระยะไกล มันว่ายมาหยุดอยู่ข้างๆ คุณและขอสื่อสารกับคุณ】

【ม้าน้ำเกล็ดเขียว: สัตว์อสูรน้ำที่อาศัยอยู่ในเขตทะเลตื้น นิสัยอ่อนโยน ไม่ชอบการต่อสู้ สามารถบรรทุกของหนักและว่ายน้ำได้ เป็นพาหนะใต้น้ำชั้นยอด แต่มีพละกำลังน้อย ยิ่งบรรทุกหนักความเร็วก็จะยิ่งช้าลง อีกทั้งเนื่องจากมีความฉลาดสูง มันจึงไม่สามารถถูกฝึกให้เชื่องได้ พูดง่ายๆ คือม้าน้ำเกล็ดเขียวมักมีความคิดเป็นของตัวเองเสมอ】

ไม่นึกเลยว่าจะมาเจอม้าน้ำเข้า