บทที่ 134 วันสิ้นโลกของผู้เล่น

บทที่ 134 วันสิ้นโลกของผู้เล่น

แน่นอนว่านั่นหมายความว่า มู่โหยวจะไม่สามารถกะพริบตาได้เลยแม้แต่วินาทีเดียวในคืนนี้ จนกว่าผู้สวมรอยเป็นคนไว้ทุกข์จะตายลง!

เขาไม่สามารถระบุเวลาที่แน่ชัดได้ว่าสมาคมบัญญัติสิบประการจะลงมือเมื่อใด ทำได้เพียงเฝ้าจับตามองถุงมือตลอดเวลา ทันทีที่มันหายไป เขาต้องรีบย้อนเวลากลับไปทันที

เวลาต่อจากนั้น มู่โหยวจึงนั่งลงบนพื้นหญ้า วางถุงมือไว้ตรงหน้า มือหนึ่งกุมนาฬิกาพกไว้แน่น ดวงตาจ้องเขม็งไปที่ถุงมือโดยไม่กะพริบ

ผลปรากฏว่าการจ้องมองครั้งนี้กินเวลาไปตลอดทั้งคืน ระหว่างนั้นเขาไม่มีเวลาแม้แต่จะทำภารกิจตีเกราะเคาะไม้ และไม่ได้ล็อกอินเข้าเกมเลย

จนกระทั่งถึงตีสี่ ในตอนที่สติของเขาเริ่มเลือนลาง ในที่สุดถุงมือบนพื้นหญ้าก็กลายเป็นแสงสีและหายวับไปอย่างรวดเร็ว

โชคยังดีที่ในจังหวะนี้มู่โหยวยังพอมีสติอยู่บ้าง เขาจึงรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงได้ทันที นิ้วมือจึงกดนาฬิกาพกตามสัญชาตญาณ

เวลาถูกย้อนกลับ ถุงมือปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง

ทว่าเพียงห้าวินาทีต่อมา มันก็หายไปอีกครั้ง