เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 132 สมาคมการค้าถึงกับน้ำลายสอ
ในขณะนั้น เด็กหนุ่มเดินขึ้นบันไดมาพอดีกับที่หญิงสาวกำลังเดินสวนลงไป
ทว่าในจังหวะที่เดินผ่านกัน เด็กหนุ่มดูเหมือนจะเสียหลักจากการถูกหญิงสาวที่ตัวสูงกว่าเขาครึ่งช่วงตัวชนเข้า จนเซถลาล้มลงกับพื้น
หญิงสาวชะงักไปเล็กน้อย เธอไม่คาดคิดว่าจะชนคนอื่นจนล้มได้ เมื่อเห็นว่าเป็นเด็กจึงรีบยื่นมือออกไปประคอง "เป็นอะไรไหม?"
"ไม่เป็นไรครับ"
เด็กหนุ่มดูท่าทางขี้อาย เขาตอบเสียงเบาแล้วรีบลุกขึ้นเอง ก่อนจะรีบเดินขึ้นเวทีไป
หญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อย สัญชาตญาณทำให้เธอเอื้อมมือไปคลำในกระเป๋า เมื่อสัมผัสได้ถึงรูปทรงของเหรียญที่คุ้นเคยก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนจะเดินลงจากเวทีไปรอที่โซนพักนักกีฬา
อีกด้านหนึ่ง เด็กหนุ่มขึ้นมาบนเวที เขาดูไม่คิดจะเสียเวลา จึงรายงานระดับเลเวล 2 และค่าสถานะที่แย่สุดๆ แบบส่งๆ ไป ส่วนโบราณวัตถุซ่อนเร้นก็หยิบไม้กายสิทธิ์ธรรมดาๆ ออกมาโชว์เป็นอันจบพิธี
การแสดงตัวแบบนี้ถือว่าลวกมาก ไม่ต้องพูดถึงสองสมาคมใหญ่ แม้แต่ผู้ดูแลของกลุ่มอิทธิพลเล็กๆ อื่นๆ ก็ยังมองข้ามค่าสถานะที่ไม่มีจุดเด่นอะไรเลย ต่างคนต่างลังเลไม่มีใครคิดจะกดไฟให้