บทที่ 128 โบราณวัตถุซ่อนเร้นของเสี่ยวหยา

## บทที่ 128 โบราณวัตถุซ่อนเร้นของเสี่ยวหยา

“โอ้?”

มู่โหยวชะงักไปครู่หนึ่ง ตามคำแนะนำของจางหยาง เขาใช้โทรศัพท์สแกนตราสัญลักษณ์

ตราสัญลักษณ์นี้เห็นได้ชัดว่าเป็นของพิเศษ มีชิปแม่เหล็กไฟฟ้าฝังอยู่ เมื่อสแกนแล้ว ซอฟต์แวร์จะเข้าสู่บัญชีของเขาโดยอัตโนมัติ

จากหน้าส่วนตัว เขาสามารถตรวจสอบข้อมูลพื้นฐาน เช่น ชื่อและหมายเลขบัตรประชาชนของตัวเองได้ และในช่องยอดคงเหลือคะแนน ก็เปลี่ยนเป็น 1,000 คะแนนแล้วจริงๆ

หนึ่งพันคะแนน เทียบเท่ากับอายุขัย 100 ปี ไม่ถือว่ามากนัก แต่ก็เป็นของที่ได้มาฟรี ใช้แล้วไม่เสียดาย

เมื่อพิจารณาถึงความสามารถในการ “โกง” ของนาฬิกาพกแห่งกาลเวลา เขาสามารถนำคะแนนเหล่านี้ไปแลกม้วนคัมภีร์คาถาได้ หลังจากเรียนรู้แล้วก็ย้อนเวลากลับไป แล้วนำม้วนคัมภีร์กลับไปแลกคะแนนคืน ทำซ้ำไปเรื่อยๆ ก็จะสามารถเรียนรู้คาถาได้มากมายอย่างง่ายดาย...

แน่นอนว่าวิธีนี้จริงๆ แล้วใช้ได้มากสุดแค่ครั้งสองครั้ง หากแลกเปลี่ยนซ้ำๆ ก็จะถูกจับผิดได้ง่าย

ดังนั้น โอกาสอันมีค่าเช่นนี้ ควรออมไว้ก่อน รอให้เขาสะสมคะแนนได้มากขึ้น แล้วค่อยแลกคาถาระดับกลางหรือระดับสูงจะคุ้มค่ากว่า

“ของพวกนี้ ผมแลกแล้วจะรับได้ยังไงครับ?” มู่โหยวหันไปถามจางหยาง