เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
**บทที่ 104 คืนนี้ฝนตกกระหน่ำ**
“มีคนเจอเรื่องแบบนี้จริงๆ ด้วย!”
ดวงตาของมู่โหยวเป็นประกาย เขาคลิกเข้าไปอ่านอย่างรีบร้อน
ในกระทู้มีภาพเปรียบเทียบสองภาพ ภาพแรกเป็นภาพเซลฟี่หลังจากเปลี่ยนสกิน ในภาพคือสาวน้อยหน้าตาสดใสวัยขบเผาะในชุดแม่ชี สวมไม้กางเขนไว้ที่หน้าอก สองมือประสานกันที่หน้าอกราวกับกำลังสวดอ้อนวอน ดูน่าสงสารน่าทะนุถนอมเป็นที่สุด
ส่วนอีกภาพคือตอนที่เปลี่ยนสกินกลับมาแล้ว แม้จะดูออกว่าเป็นผู้ชาย แต่ต้องยอมรับเลยว่าถ้าปิดส่วนอื่นไว้แล้วดูแค่ใบหน้า ก็มีความคล้ายคลึงกันอยู่ไม่น้อย
ถัดลงมาคือข้อความร้องขอความช่วยเหลือด้วยความสิ้นหวังของเจ้าของกระทู้: “ใครก็ได้ช่วยที! ผมจะไม่กลายเป็นกึ่งชายกึ่งหญิงไปตลอดกาลใช่ไหมเนี่ย!”
มู่โหยวชะงักไปเมื่อเห็นภาพที่สอง
คนในภาพนี้... ดูคุ้นตาจัง
พอคิดดูดีๆ เขาก็นึกออกทันที นี่ไม่ใช่สตรีมเมอร์ที่เขาเจอในโรงงานไม้ร้างตอนที่เจอโค้กครั้งแรกหรอกหรือ?