บทที่ 97 ความสัมพันธ์แบบปรสิต

บทที่ 97 ความสัมพันธ์แบบปรสิต

แสงสว่างจ้าคงอยู่เพียงไม่กี่วินาที ก่อนที่ทุกอย่างจะกลับคืนสู่ความเงียบงัน

มู่โหยวลืมตาขึ้นมอง แสงนั้นหายไปนานแล้ว ความมืดมิดเข้าปกคลุมอีกครั้ง บนพื้นดิน วงเวทที่เกิดจากการหลอมรวมของเลือดก็เลือนหายไปจนหมดสิ้น เหลือทิ้งไว้เพียงกรงนกที่ตั้งอยู่กลางลาน

รอบๆ กรงนกมีขนสีทองร่วงหล่นอยู่จากการดิ้นรน ส่วนนกคานารีในกรงนั้น ปีกของมันบิดเบี้ยวไปในองศาที่ดูผิดธรรมชาติ มันนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น ดวงตาเหลือกขึ้นจนเห็นแต่ตาขาว ดูราวกับว่ามันได้ตายไปแล้ว

“ไม่นะ... หรือว่าการอัญเชิญจะล้มเหลว?”

มู่โหยวยืนอึ้ง รีบเดินเข้าไปตรวจสอบดูใกล้ๆ