เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 204 ก่อนบทอวสาน
ภายในหุบเขาเชียนเหิงแห่งนั้น การต่อสู้ระหว่างผู้บัญชาการใหญ่กับพยัคฆ์เนตรชาดกลายพันธุ์ยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ทั้งสองฝ่ายยากที่จะตัดสินแพ้ชนะ เพราะระดับพลังไม่ได้ต่างกันมากนัก เรียกได้ว่าต่างมีจุดเด่นจุดแข็งไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน
ทว่าการต่อสู้ย่อมต้องมีวันยุติลง เพราะพลังของพยัคฆ์เนตรชาดกลายพันธุ์ตัวนั้นไม่ได้ไร้ขีดจำกัด แท้จริงแล้วมันเป็นเพียงการฝืนพยุงลมหายใจเฮือกสุดท้ายเอาไว้ ซึ่งถูกยกระดับขึ้นมาจากพลังจิตสำนึกสุดท้ายของร่างผู้ล่วงลับในส่วนลึกของหุบเขาเชียนเหิง จึงไม่อาจแฝงพลังอันทรงอานุภาพได้อย่างแท้จริง
หากพลังฝีมือในยามมีชีวิตยังคงอยู่ ย่อมสามารถสังหารผู้บัญชาการใหญ่ได้อย่างง่ายดายแน่นอน แต่เขาก็ตายไปแล้ว พลังที่หลงเหลือผ่านการสึกกร่อนและสูญสลายมานานถึง 200 ปี จึงไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้นอีกต่อไป การที่สามารถต่อสู้กับผู้บัญชาการใหญ่ที่อยู่ในช่วงวัยฉกรรจ์ได้จนถึงตอนนี้ ก็นับว่าทุ่มเทสุดกำลังแล้ว
และยังคงยืนหยัดมาได้เรื่อยๆ พูดตามตรงแล้ว พลังของพยัคฆ์เนตรชาดกลายพันธุ์นั้นแข็งแกร่งพอตัว แม้จะยืมคุณลักษณะพิเศษของผลโยวหลันมาใช้ แต่ความร้ายกาจของเขาก็ไม่อาจดูแคลนได้ การสู้ยืดเยื้อมาจนถึงตอนนี้ได้นับว่ายากเย็นแสนเข็ญยิ่งนัก