กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 196 ข้อครุ่นคิดเกี่ยวกับดงผลโยวหลัน
คนของเผ่าพยัคฆ์เนตรชาดหยิบคันธนูขึ้นมาพินิจดูครู่หนึ่ง ก่อนจะโยนทิ้งไปอย่างไม่ใส่ใจ มันก็แค่คันธนูธรรมดาคันหนึ่ง ฝีมือการประดิษฐ์ไม่ได้เรื่อง อยู่ในระดับมาตรฐานทั่วไปของเผ่าพันธุ์มนุษย์เท่านั้น ไม่นับว่าประณีตด้วยซ้ำ เป็นแค่เศษขยะชิ้นหนึ่ง ไม่คุ้มค่าที่จะเก็บมาใส่ใจเลยสักนิด
แต่พวกเขาก็ยังสงสัยอยู่ดีว่าทำไมถึงมีคันธนูอยู่ที่นี่ แถมยังมีแค่คันธนูเพียงอย่างเดียว พูดตามตรง อาวุธพรรค์นี้ตามปกติไม่มีทางอยู่ห่างจากกายของเผ่าพันธุ์มนุษย์แน่ พวกเขามองอาวุธเป็นดั่งส่วนหนึ่งของร่างกาย หากไม่ถึงคราวจวนตัวจริงๆ ย่อมไม่มีทางทอดทิ้งเด็ดขาด