เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 177 เหล่านักเรียนที่ไร้การปกป้องถูกสังหารไปครึ่งหนึ่ง!
บทที่ 177 เหล่านักเรียนที่ไร้การปกป้องถูกสังหารไปครึ่งหนึ่ง!
"พี่หมิง นายว่าพวกเราจะยังออกไปได้อยู่ไหม"
เยี่ยฮุยที่กำลังพึมพำกับตัวเองจู่ๆ ก็เงยหน้าขึ้นมองติงจือหมิงที่ยืนหลังตรงดั่งท่อนไม้ น้ำเสียงของเขาไม่ได้ยินดียินร้าย หากแต่ยังเจือแววสำนึกเสียใจอยู่สามส่วน
ตามหลักแล้วทุกคนไม่ควรเข้ามาถึงส่วนลึกของเทือกเขาเชียนเหิงแห่งนี้เลย ทุกคนต่างรู้ดีว่าข้างในเทือกเขาเชียนเหิงนั้นอันตรายเพียงใด อย่าว่าแต่ขอบเขตเก้าชีพจร ต่อให้เป็นสัตว์อสูรระดับศิษย์ยุทธ์ขั้นกลางก็ยังถูกสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งกว่ากลืนกินได้
แต่ว่า มันช้าเกินไป ช้าเกินไปจริงๆ
การมัวแต่งมหาพืชวิญญาณและผลไม้วิเศษหายากอยู่แค่รอบนอก หรือออกล่าสัตว์อสูรบางส่วนเพื่อเพิ่มพูนประสบการณ์ต่อสู้จริง มันพัฒนาได้ไม่เร็วพอ