เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 167 หลี่จิ่วคิดการมิชอบ!
บทที่ 167 หลี่จิ่วคิดการมิชอบ!
หลี่จิ่วสะพายสายคาดกระบี่สาวเท้าก้าวข้ามถนน เพียงเลี้ยวสองสามโค้งก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าจวนเจ้าเมือง
ที่นี่ปกติไม่มีคนนอกกล้าเฉียดกราย ยามเผ่าวิหคขนนกสองคนกำลังกอดอกคุยเรื่อยเปื่อย พลางอุทานด้วยความทึ่งถึงปรากฏการณ์ประหลาดบนท้องฟ้าเมื่อครู่ "ว่าแต่เมื่อกี้นี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทะลวงสู่ทงเสวียนจริงดิ"
"ใครจะไปรู้ล่ะ ตอนนั้นฉันสะดุ้งเฮือก นึกว่าบรรพบุรุษมาเรียกกลับบ้านเสียอีก แปลกชะมัด ทำไมถึงเกิดความรู้สึกพิลึกกึกกือแบบนั้นได้นะ"
"เชี่ย อย่ามาขู่ให้กลัวสิวะ บรรพบุรุษบ้าบออะไร พวกเรายังจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าบรรพบุรุษเป็นใคร!"
พอยามคนที่ล้อเล่นเห็นเพื่อนร่วมงานหน้าซีดเผือดก็หัวเราะลั่น "ดูแกตกใจเข้าสิ ต่อให้มีบรรพบุรุษจริง ก็ไม่ใช่ระดับที่พวกเราจะได้เจอเสียหน่อย... หือ?"