เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 151 โชควาสนาครั้งใหญ่หลวง!
บทที่ 151 โชควาสนาครั้งใหญ่หลวง!
ตะวันเริ่มคล้อยต่ำ แสงยามอัสดงแผ่ซ่านทั่วท้องฟ้า บนถนนสายหลักของเผ่ากระต่ายจันทรายังคงเงียบสงบ จี้เย่ว์ร่างเล็กนั่งเท้าคางด้วยมือซ้ายอยู่บนเก้าอี้สูงตรงเคาน์เตอร์ สองเท้าเล็กๆ นุ่มฟูแกว่งไปมา
พนักงานที่จ้างมาสิบกว่าคนในร้านต่างถือผ้าขี้ริ้วเช็ดทำความสะอาดโต๊ะ มีลูกค้าแวะเวียนมาซื้อสมุนไพรและวัตถุดิบอยู่บ้างประปราย
"ทุกคนแห่กันไปดูอาจารย์หลอมโอสถอะไรนั่นที่ถนนสายหลักลี่หลางกันหมด คนมาที่นี่เลยน้อยจัง..."
จี้เย่ว์ใช้นิ้วคั่นมุมตำรายาสมุนไพรบนเคาน์เตอร์ พลางช้อนสายตามองไปยังสุดปลายถนน แว่วเสียงโห่ร้องที่ไร้ที่มาดังก้องเข้าหูเป็นระยะ ราวกับมีงานเฉลิมฉลองอันยิ่งใหญ่กำลังจัดขึ้นอยู่ห่างออกไปหลายช่วงถนน
ชีวิตความเป็นอยู่ของคนในเผ่าดีวันดีคืน บรรดาลุงๆ ป้าๆ ก็พากันเร่งมีลูกมีหลาน ไม่แน่ว่าอีกไม่กี่ปีจำนวนประชากรอาจกลับคืนสู่จุดสูงสุดดังเดิม
ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยการสนับสนุนของท่านหลี่จิ่ว ทรัพยากรศิลาวิญญาณที่มีอยู่ในตอนนี้ก็เหนือกว่าที่เผ่ากระต่ายจันทราเคยจินตนาการไว้ไกลโข!
แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น เผ่ากระต่ายจันทราก็ยังคงต้องเผชิญกับแรงกดดันรอบด้าน การนั่งอยู่ในตำแหน่งผู้ดูแลนี้ทำให้เธอหวาดระแวงจนตัวสั่นราวกับลูกหนู กลัวเหลือเกินว่าหากเกิดความพลิกผันขึ้นมาแม้เพียงนิด ทั้งเผ่าพันธุ์จะต้องพังพินาศลงอีกครา