เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 127 เจ้าเมืองตกตะลึง!
บทที่ 127 เจ้าเมืองตกตะลึง!
ชายวัยกลางคนในชุดผ้าแพรสีครามขลิบแดงค่อยๆ ก้าวเท้าลงสู่ลานบ้านอันรกรุงรัง เพียงสะบัดมือเบาๆ ปีกที่ควบแน่นจากพลังวิญญาณด้านหลังก็สลายไปตามสายลม
เขาเมินเฉยต่อกองซากศพและคราบเลือดเกลื่อนพื้น ไพล่มือเดินทอดน่องเข้ามาอย่างเอื่อยเฉื่อย
"ไอ้หนู การที่แกมาฆ่าผู้นำเผ่ากระทิงปฐพีถึงเมืองหุบเขาร้อยเผ่าแบบนี้ มันหมายความว่ายังไง?"
เสียงที่กังวานทว่าแฝงไว้ด้วยพลังสะท้อนแหวกม่านอากาศเข้ามา หลี่จิ่วหยดน้ำหยกประสานกระดูกลงบนแผ่นหลังและแขนขาของจี้ฉางเหนียนอย่างไม่รีบร้อน ก่อนจะลุกขึ้นยืนช้าๆ "คนของเผ่ากระทิงปฐพีวิ่งพุ่งชนผมกลางถนน แล้วมันหมายความว่ายังไงล่ะ?"
คราบเลือดบนกระบี่ยังคาวคลุ้ง หลี่จิ่วจ้องมองผู้มาเยือนด้วยสายตาเย็นชา