กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 104 ผมขอปฏิญาณ!
บทที่ 104 ผมขอปฏิญาณ!
ครืนนน——
เสียงคำรามของสายฟ้าฟาดกึกก้องเหนือยอดโดมของวิทยาเขตหลัก ม.ยุทธ์ เมฆดำทะมึนดั่งม่านรัตติกาลเข้ากลืนกินทั่วทั้งวิทยาเขตหลัก
ภายในห้องทำงานของคณบดีวิทยาลัยปราบภายใน ฟางชิงเหอยืนเอามือไพล่หลังอยู่ริมหน้าต่าง เงยหน้ามองท้องฟ้าอันมืดครึ้มพลางขมวดคิ้วแน่น "จู่ๆ พายุฝนจะถล่มงั้นเหรอ?"
ครืนนน——
เสียงฟ้าร้องดังกัมปนาทสะเทือนเลื่อนลั่นฟ้าดินอีกระลอก ราวกับเสียงกู่ร้องของอสุรกายคลั่ง
"ไม่ถูก... นี่ไม่ใช่พายุฝนธรรมดา"
ฟางชิงเหอยื่นแขนขวาอันกำยำออกไป คว้าจับกระแสลมเย็นเฉียบภายนอกหน้าต่าง ม่านตาพลันหม่นแสงลง พึมพำกับตัวเองว่า "ธาตุน้ำในอากาศเหมือนถูกบางสิ่งดึงดูด จนเกิดความปั่นป่วนบ้าคลั่งขึ้นมา"
เงียบไปครู่หนึ่ง จู่ๆ เขาก็นึกถึงเรื่องที่ลู่สิงมาขอไข่มุกวิญญาณวารีจากตน คิ้วจึงเลิกขึ้น "คงไม่ใช่ปรากฏการณ์วิปริตแห่งฟ้าดินที่เกิดจากตอนหลี่จิ่วขัดเกลากายาหรอกนะ?"