กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 90 ทำไมเขายังพุ่งไปข้างหน้าอยู่อีก!
บทที่ 90 ทำไมเขายังพุ่งไปข้างหน้าอยู่อีก!
ณ แท่นแปดเสาในแดนลับเซียงสุ่ย ขณะนี้มีทั้งนักเรียนและผู้คุมสอบหลายร้อยคนรวมตัวกัน นักเรียนจากแต่ละโรงเรียนต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ สายตาจับจ้องไปยังผืนดินรกร้างที่อยู่ห่างออกไปหลายลี้
ผืนป่ารกร้างที่เดิมทีไร้แม้แต่ต้นหญ้า บัดนี้ถูกเส้นสายสีดำอันสับสนโอบล้อมเอาไว้ แว่วเสียงกู่ร้องคำรามก้องสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน
เงาร่างตะคุ่มๆ เหล่านั้นคือฝูงสัตว์ร้ายหลากสายพันธุ์ บรรดานักเรียนที่ถูกพวกมันล้อมล่าต่างพากันร้องขอความช่วยเหลือ ผู้คุมสอบที่เฝ้าอยู่หน้าแท่นแปดเสาต่างใช้มือเปล่าควบแน่นลูกธนูพลังวิญญาณขึ้นมา ยิงคุ้มกันเหล่านักเรียนที่ต้องการถอนตัว
ลูกธนูสีเขียวครามดอกแล้วดอกเล่าถูกควบแน่นขึ้นจากมือของเว่ยเต๋อ พุ่งแหวกอากาศไปสังหารสัตว์ร้ายระดับ 1 และสัตว์ร้ายระดับ 2 ที่กำลังไล่ล่าเหล่านักเรียน เพียงไม่นานเบื้องหน้าของนักเรียนคนนั้นก็เปิดออกเป็นทางโล่ง
พวกสัตว์ร้ายที่ตกใจชะงักหันขวับกลับไปรุมสังหารนักเรียนอีกกลุ่มที่ยังคงดิ้นรนต่อสู้ พวกมันแยกเขี้ยวแสยะฟัน ไอสังหารดุร้ายรุนแรงอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!