กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 57 คำพิพากษาคดีอาญา!
บทที่ 57 คำพิพากษาคดีอาญา!
ณ ลานฝึกหมายเลข 13 บรรดาเด็กหนุ่มสาวที่ออกไปดูการคัดเลือกเมื่อช่วงเช้าต่างพากันกลับมาที่นี่ด้วยความรื่นเริงเบิกบานใจ ทว่าไม่นานนัก เสียงพูดคุยหัวเราะก็ถูกลมหมัดพัดสลายไป
เมื่อเทียบกับข่าวคราวสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน การฝึกยุทธ์ต่างหากที่เป็นกิจวัตรปกติในชีวิตของพวกเขา เปรียบเสมือนการที่บางครั้งอาจแหงนหน้ามองดวงดาว แต่สองเท้ายังคงก้าวเดินอยู่บนเส้นทางเสมอ
หวึ่ง——
กำปั้นที่เห็นข้อนิ้วชัดเจนของหลิวหลีชกออกไปอย่างเฉียบคม สายลมม้วนชายแขนเสื้อ เอวอันคล่องแคล่วเปรียวบางประหนึ่งนกกระเรียนขาวร่ายรำ เพลงหมัดล้วนอาศัยการขับเคลื่อนจากจุดนี้ ยามออกหมัดจึงเปี่ยมด้วยท่วงทำนองอันพลิ้วไหวมีชีวิตชีวาขึ้นมาถึงเจ็ดส่วน
นับจากตอนที่หลี่จิ่วเข้าสู่กลุ่มหัวกะทิเวลาก็ล่วงเลยไปสองเดือนกว่าแล้ว แม้เธอจะไม่มีทรัพยากรสำหรับแช่ยาอย่างจันทน์หอมยุทธ์ แต่ความก้าวหน้ากลับไม่ได้เชื่องช้าเลย
ในด้านพละกำลังมีเพียงอู๋ฉีเท่านั้นที่พอจะไล่ตามเธอทัน คนอื่นที่เหลือฝึกหมัดช้ากว่าไปไม่กี่วัน แทบไม่มีใครสามารถรักษาระยะห่างไม่ให้ถูกทิ้งห่างออกไปได้
และนักเรียนนอกห้องเรียนสายยุทธ์ที่ยังคงยืนหยัดฝึกยุทธ์อยู่ ก็คงมีแค่พวกตนเท่านั้น