กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 36 ยังต้องฝึกอีก!
บทที่ 36 ยังต้องฝึกอีก!
โรงพยาบาลโรงเรียน ห้องผู้ป่วยดูแลพิเศษ
ซุนเต๋อเซิ่งถูกผ้าพันแผลสีขาวพันจนเหมือนมัมมี่ โผล่ออกมาเพียงศีรษะ นัยน์ตาที่เบิกกว้างแข็งทื่อราวกับลูกปัดไม้สีดำ ไม่ไหวติงแม้แต่น้อย
หวังซานนั่งเอามือกุมหน้าอยู่ข้างเตียง ดวงตาที่มองลอดผ่านร่องนิ้วเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย แววตาเลื่อนลอย
น้ำลายเหนียวหนืดติดอยู่ในลำคอ เนิ่นนานกว่าจะกลืนลงไปได้ "พ่อของแกถูกส่งตัวไปที่ศาลยุทธ์ตั้งแต่เมื่อวาน ถูกเพิกถอนสถานะครู เพราะมีเจตนาพยายามฆ่า เลยถูกตัดสินให้ไปดัดสันดานที่แนวหน้าเขตมณฑลซีเป่ยเป็นเวลาหนึ่งปี เมื่อเช้านี้ก็ถูกคุมตัวออกนอกมณฑลไปแล้ว"
ภายในห้องผู้ป่วยอันเงียบสงัด น้ำเสียงทุ้มต่ำของหวังซานราวกับเสียงครางครวญของหมีป่วย
ซุนเต๋อเซิ่งไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย
"เมื่อคืนนี้ ผู้อำนวยการลู่เรียกฉันไปคุย น่าจะตามสืบเรื่องการปฏิบัติต่อหลี่จิ่วตอนที่อยู่ในเขตรับผิดชอบของฉัน" เปลือกตาของหวังซานหรี่ต่ำลงตามธรรมชาติ "หลังจากพ่อของแกไป นักเรียนในเขต 3 ที่เขารับผิดชอบก็ถูกกระจายแบ่งกันไป ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาพิเศษ ฉันเป็นหนึ่งในครูสายยุทธ์ทั่วไปเพียงสามคนที่เหลืออยู่ในโรงเรียน ผู้อำนวยการลู่คงไม่ไล่ฉันออกหรอก"