กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 16 ที่แท้หลี่จิ่วก็เก่งกาจขนาดนี้!
บทที่ 16 ที่แท้หลี่จิ่วก็เก่งกาจขนาดนี้!
หลังจากพักเอาแรงในถังอาบน้ำขุ่นคลั่กที่ส่งกลิ่นเหม็นหึ่งคล้ายร่องน้ำเสียอยู่หลายนาที หลี่จิ่วถึงค่อยฟื้นกำลัง เขาลุกขึ้นล้างเนื้อล้างตัวใหม่อีกรอบ
กระจกเงาสี่เหลี่ยมผืนผ้าตรงอ่างล้างมือสะท้อนให้เห็นท่อนบนอันกำยำ เครื่องหน้าคมคายชัดเจนแต่ไม่สะดุดตา ดวงตาคู่นั้นเปรียบดั่งหยกดำที่จมดิ่งอยู่ก้นวังน้ำลึกมานานนับสิบปี สะท้อนภาพใบหน้าของตนเอง
พออาบน้ำเสร็จ รูปร่างที่นับวันจะยิ่งล่ำสันของเขากลับหดเล็กลงไปสามส่วน มัดกล้ามเนื้อที่เคยบวมหนาอย่างกล้ามแขนด้านหน้า กล้ามแขนด้านหลัง กล้ามปีก และกล้ามอก ราวกับถูกเครื่องอัดไฮดรอลิกบดอัด ยามที่นิ้วมือลูบผ่านท่อนแขน มันแข็งแกร่งและเกลี้ยงเกลาประหนึ่งประติมากรรมเหล็กกล้า!
พอลองขยับนิ้ว ก็ได้ยินเสียงกระดูกลั่นเปรี๊ยะ ประหนึ่งดาบเหล็กกล้าที่ซุกซ่อนอยู่ใต้ชั้นกล้ามเนื้อ!