กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 542 เนื้อก้อนโตบนทุ่งน้ำแข็ง
“คะ...คุณจะแก้ปัญหาเองหรือครับ?” โจวชิงซานถามอย่างระมัดระวัง “ที่ปรึกษาเฉิง นี่ไม่ใช่จำนวนเล็กน้อยเลยนะครับ ปากท้องของคนมากกว่า 2,000 คน ต้องใช้ของกินของใช้ในแต่ละวัน...”
“ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะแก้ปัญหาเอง” เฉิงซูไห่ลุกขึ้นยืน แล้วหยิบเสื้อคลุมทหารจากราวแขวน “ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ฉันจะรับผิดชอบการส่งเสบียงให้ไซต์งานด้วยตัวเอง คนในท้องถิ่นห้ามเข้ามายุ่งแม้แต่คนเดียว และห้ามถามถึงที่มาของเสบียงด้วย”