กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 532 ก้าวขึ้นรถไฟขบวนพิเศษมุ่งเหนือ
“แล้วหลังจากนั้นล่ะ? เขาช่วยจับสายลับด้วยความกล้าหาญ ก่อตั้งโรงงานพาคนทั้งหมู่บ้านเข้าเมือง ได้รับการยกย่องเป็นครอบครัวต้นแบบ ตอนนี้แม้แต่ผู้นำใหญ่กระทรวงยังปฏิบัติต่อเขาอย่างให้เกียรติ ขนาดคนสหภาพโซเวียตยังรู้จักชื่อเสียงของเขา!” เหยียนปู้กุ้ยส่ายหน้า สีหน้าเต็มไปด้วยความขมขื่น “แล้วบ้านเราล่ะ? ฉันเป็นแค่ครูประถม ต้องคอยคิดเล็กคิดน้อยเรื่องเงิน 2 เฟินค่าน้ำมันกับแป้งข้าวโพดครึ่งจินจนแทบนอนไม่หลับ เหยียนเจี่ยเฉิงถึงตอนนี้ก็ยังเป็นลูกจ้างชั่วคราว ก้าวเดียวของเฉิงซูไห่กลับพาเขาข้ามด่านใหญ่ด้านการค้าระหว่างประเทศของประเทศไปแล้ว พวกเราแม้แต่ไอเสียของเขาก็มองไม่เห็นแล้ว”