กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 506 ต้องเขียนขอบเขตอำนาจลงในระเบียบ
โหลวปั้นเฉิงเงียบไปโดยสิ้นเชิง
เขามองเฉิงซูไห่ตาค้าง รู้สึกได้ว่าแผ่นหลังชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นชั้นหนึ่งแล้ว
เดิมทีเขาคิดว่าตัวเองเป็นคนรู้จักก้าวถอยและมองการณ์ไกลพอสมควรแล้ว แต่เมื่อเทียบกับชายหนุ่มตรงหน้าที่อายุน้อยกว่าเขา 20 กว่าปี วิสัยทัศน์ของเขากลับเหมือนคนขายซีอิ๊วในตรอกหูท่ง มองเห็นแค่พื้นที่เล็กๆ ตรงหน้าเท่านั้น
สิ่งที่เฉิงซูไห่มองเห็น คือกระแสใหญ่ของทั้งแผ่นดิน