กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 503 ใช้ทั้งพระเดชพระคุณสยบใจคน!!!
“อาจารย์อี้ ตามแฟ้มต้นฉบับที่ทางคณะกรรมการควบคุมการทหารส่งมอบมา บ้านที่ครอบครัวอาศัยอยู่ตอนนี้มี 2 ห้อง ห้องหนึ่งเป็นชื่อของอาจารย์ ส่วนอีกห้องหนึ่ง ตอนนั้นลงทะเบียนไว้ว่า ‘พักอาศัยชั่วคราว’ ใช่ไหม?”
“ผม...” ริมฝีปากของอี้จงไห่สั่นระริก พูดอะไรไม่ออก
นี่คือหนามตำใจที่ใหญ่ที่สุดของเขา
ตอนนั้นเขาอาศัยความเป็นช่างระดับ 8 เพียงคนเดียวในเรือนสี่ประสาน ทั้งยังเป็นช่างอาวุโสของโรงงาน ไป “ยืม” ห้องนี้มาจากเพื่อนบ้านที่ย้ายออกไป เดิมคิดว่าอีกไม่นานก็จัดการเอกสารให้เรียบร้อย แล้วเปลี่ยนเป็นบ้านของตัวเองได้