กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 432 วิกฤตใหม่และโอกาสใหม่
เฉิงซูไห่สั่งให้เขาทำอะไร เขาก็ทำตามนั้น
ทุกวันเขาจะตั้งโต๊ะเล็กๆ ไว้หน้าสำนักงานคณะกรรมการชุมชน พอเห็นคนหน้าไม่คุ้นเดินเข้ามาในเรือน ก็จะเข้าไปซักถามและลงทะเบียน
ตอนแรกยังมีคนเถียงกับเขา โวยวายใส่เขาอยู่บ้าง
“อาจารย์อี้ แค่มาพักคืนเดียวเอง ต้องจริงจังขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“นั่นสิ หลานชายของป้าสามลูกพี่ลูกน้องบ้านอาสองของฉัน จะนับเป็นคนนอกได้ยังไง?”
อี้จงไห่ไม่เถียงกับพวกเขา เพียงทำหน้าขรึมแล้วพูดว่า “นี่เป็นกฎที่ผู้อำนวยการเฉิงกำหนดไว้ ถ้าไม่ลงทะเบียนก็ได้ ฉันจะไปแจ้งผู้อำนวยการเฉิงเดี๋ยวนี้ ถึงตอนนั้นเขาจะมาคุยกับแกด้วยตัวเอง”