กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 426 เหยียนปู้กุ้ยก็อยากเป็นผู้อำนวยการ
เฉิงซูไห่เข้าใจแล้ว
หวังกันซื่อกำลังชี้ทางให้เขา เป็นทางที่จะเปลี่ยนอิทธิพลส่วนตัวของเขาให้กลายเป็นอำนาจทางการอย่างเต็มตัว
อีกอย่าง เมื่อเธอพูดแบบนี้ ก็หมายความว่าขอแค่เขาไม่มีปัญหา ทางสำนักงานเขตชุมชนเธอจะช่วยจัดการให้
“หวังกันซื่อ ผมเข้าใจแล้ว” เฉิงซูไห่ลุกขึ้น ยืนตรงหน้าหวังกันซื่อแล้วโค้งคำนับอย่างจริงจัง “น้ำใจครั้งนี้ ผมเฉิงซูไห่จะจดจำไว้”
หวังกันซื่อรับการคำนับของเขาอย่างไม่เกรงใจ
เธอช่วยเฉิงซูไห่ ก็เท่ากับช่วยตัวเองด้วย