กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 393 เจี่ยตงซวี่หนีไปแล้ว
ข่าวแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว
วันรุ่งขึ้น ร้านอาหารคึกคักกว่าวันไหนๆ
ลูกค้าหลายคนมาตามชื่อเสียง ตั้งใจมาเจอหน้าผู้ที่เพิ่งคว้าตำแหน่ง “อันดับหนึ่งของเมือง” ว่าหน้าตาเป็นอย่างไร
“เถ้าแก่ ได้ยินว่าเมื่อวานคุณได้ที่หนึ่งในการแข่งขันทำอาหารของเมืองหรือ?”
“อาจารย์เฉิง ทำปลาเก๋ากระรอกให้พวกเราชิมสักจานได้ไหม?”
เฉิงซูไห่ยิ้มตอบทุกคนทีละคน
ส่วนเฉิงซูเฟยก็กลายเป็น “ทูตประชาสัมพันธ์” ของร้านไปแล้ว เธอยืนเท้าเอวอยู่หลังเคาน์เตอร์ พูดกับลูกค้าทุกคนที่เดินเข้ามาด้วยความภาคภูมิใจว่า “เห็นไหม? พี่ชายฉันได้อันดับสามของเมือง! อ้อ ไม่ใช่สิ ได้อันดับหนึ่งร่วมต่างหาก!”