กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 389 ใครกล้ารังแก
“เรื่องค่าใช้จ่ายเธอไม่ต้องห่วง ฉันเตรียมไว้แล้ว”
“แล้วคนในเรือนสี่ประสานเชิญมาหมดไหม?”
“เชิญหมด ยังมีลูกค้าประจำของร้านอาหารด้วย ฝั่งหวังกันซื่อก็ต้องไปบอกกล่าวสักหน่อย”
เฉินเสวี่ยหรูพยักหน้า “ได้ เธอจัดการเลยนะ ร่างกายฉันยังฟื้นไม่เต็มที่ คงช่วยอะไรไม่ได้มาก”
“ไม่ต้องให้เธอช่วยหรอก นั่งพักสบายๆ ก็พอ ถึงวันนั้นแค่อุ้มวั่งโจวออกมาให้ทุกคนเห็นหน้าก็พอแล้ว”
เฉินเสวี่ยหรูหัวเราะเบาๆ “ได้ ฉันเป็นแค่ของประดับก็แล้วกัน”