กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 385 เสียงตะโกนกลางดึก
นี่เป็นทางที่เธอเลือกเอง เธอไม่เสียใจ การมีน้าชายคอยคุ้มครองย่อมดีกว่าสิ่งใด แต่พอคิดถึงเรื่องนี้ ในใจก็ยังรู้สึกขมขื่นอยู่เล็กน้อย
แต่ก็แค่นิดเดียว ไม่นานเธอก็กดความขมขื่นนั้นลงไป
“หวยหรู” เฉิงซูไห่เดินออกมาจากห้องด้านใน มือยังเปียกน้ำอยู่
“หืม?”
“สองวันนี้รู้สึกยังไงบ้าง มีตรงไหนไม่สบายหรือเปล่า?”
“ไม่มีค่ะ แค่ปวดเอว”
“ปวดเอวเป็นเรื่องปกติ อย่ายกของหนัก เดินก็ช้าๆ หน่อย มีอะไรให้แม่ช่วยนะ”
“รู้แล้วค่ะ”
เฉิงซูไห่มองท้องของเธอ แล้วพูดขึ้นอีกว่า “เตรียมตัวไว้ให้พร้อมนะ คลอดได้ทุกเมื่อ ถึงตอนนั้นอย่ากลัว ฉันอยู่ด้วย”