กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 376 ผู้อำนวยการเฉิงไปบ้านโหลวปั้นเฉิง
รถจี๊ปแล่นไปตามถนนในราตรี บนถนนแทบไม่มีคนแล้ว แสงไฟริมทางส่องให้เห็นถนนที่ว่างเปล่า มีคนเดินกลับบ้านดึกอยู่ไม่กี่คนเดินผ่านไปอย่างเร่งรีบเป็นครั้งคราว
เฉิงซูไห่พิงเบาะหลัง หลับตาทบทวนสิ่งที่ได้จากคืนนี้
ข้อแรก ได้รับความประทับใจจากผู้นำใหญ่กระทรวงอุตสาหกรรม คนคนนี้จำเขาได้แล้ว คราวหน้าถ้ามีโอกาสได้พบกันอีก เขาก็ไม่ใช่คนแปลกหน้าที่อีกฝ่ายไม่รู้อะไรเลย