กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 370 ความยึดติดของอี้จงไห่
เขาจะไม่รู้เรื่องพวกนี้ได้อย่างไร? ทุกวันเขามองเฉิงซูไห่ที่วางอำนาจบาตรใหญ่ไปทั่วเรือน มองฉินหวยหรูที่ท้องแก่แล้วยังมีคนคอยห้อมล้อมดูแล มองยายเฒ่าหูหนวกที่ยังมีคนยกน้ำชายกน้ำดื่มให้...แล้วตัวเขา อี้จงไห่ล่ะ? เขามีอะไรบ้าง?
มีแค่บ้านซอมซ่อที่หวังกันซื่อคอยหาเรื่องอยู่ทุกสามวันห้าวัน หนังสืออนุญาตให้พักอาศัยที่อาจถูกเรียกคืนเมื่อไรก็ได้ กับร่างแก่ๆ ที่ถูกสูบเรี่ยวแรงไปจนหมด
“ฉันจะลองคิดหาทางอีกที” สุดท้ายอี้จงไห่ก็เค้นออกมาได้เพียงประโยคเดียว
ถานเจาอี้มองเขาแล้วไม่พูดอะไรอีก
คืนนั้นดึกสงัด อี้จงไห่นอนจ้องเพดานมืดสนิทอยู่บนเตียงอย่างไรก็นอนไม่หลับ