กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 367 เจี่ยจางซื่อตายแล้ว!
เธอพูดกับเฉิงซูไห่ที่แวะมาเยี่ยมอยู่ไม่รู้กี่ครั้งว่า “ซูไห่เอ๊ย ชีวิตแก่ๆ ของฉันเป็นเธอที่ช่วยไว้ เรือนสี่ประสานนี้ก็มีเธอคอยประคับประคอง ยายแก่อย่างฉันมองคนไม่ผิดจริงๆ เธอดีกว่าคนหน้าไหว้หลังหลอกอย่างอี้จงไห่มากโข”
เฉิงซูไห่เพียงยิ้ม บอกให้เธอพักฟื้นอย่างสบายใจ อย่าคิดมาก
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็เข้าสู่ปลายฤดูใบไม้ร่วง
กำหนดคลอดของเฉินเสวี่ยหรูและฉินหวยหรูใกล้เข้ามาทุกที
ท้องของทั้งคู่โตเหมือนหม้อใบใหญ่ 2 ใบที่คว่ำครอบอยู่ เดินแต่ละทีก็ต้องใช้มือประคองเอว