กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 365 รับน้องสาวบุญธรรม
เด็กเรียกเขาว่า “น้าชาย” ฟังดูสนิทสนมและเป็นธรรมชาติกว่าเรียกว่า “พ่อบุญธรรม”
“แม่ นี่แม่...” ฉินหวยหรูมองแม่ตัวเองอย่างพูดไม่ออกอยู่พักหนึ่ง เธอเคยคิดมาตลอดว่าแม่เป็นแค่หญิงชาวบ้านธรรมดา ไม่คิดเลยว่าจะคิดอ่านรอบคอบขนาดนี้
แม่ฉินตบมือเธอเบาๆ “ถ้าแม่ไม่ฉลาดสักหน่อย แล้วจะคอยปกป้องลูกได้ยังไง ลูกนี่ใจอ่อน ซื่อเกินไป เรื่องแบบนี้ลูกอายไม่กล้าพูดเอง แม่จะพูดแทนให้!”
“อย่า!” ฉินหวยหรูรีบดึงแม่ไว้ “แม่ เรื่องนี้รีบร้อนไม่ได้ ต้องหาโอกาสเหมาะๆ ก่อน อีกอย่างก็ต้องดู...ดูความคิดของพี่เสวี่ยหรูด้วย”