กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 360 ขาหักแล้ว!
เหยียนปู้กุ้ยส่ายหน้า “ยังเลย ออกไปตั้งแต่ช่วงบ่าย จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงา”
ในใจก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ยายเฒ่าหูหนวกแม้อายุจะมากแล้ว แต่ยังเดินเหินคล่องแคล่ว แถมรู้จักกาลเทศะ ไม่เคยมีประวัติกลับบ้านดึกขนาดนี้มาก่อน ยิ่งไปกว่านั้นยังพาหวังเสี่ยวลิ่วเด็กคนนั้นไปด้วย
“เสาจู้ วันนี้เห็นไหมว่ายายเฒ่าเดินไปทางไหน” เฉิงซูไห่ถาม
เสาจู้คิดอยู่ครู่หนึ่ง “ตอนบ่ายผมกลับมา เห็นแกจูงเสี่ยวลิ่วเดินไปทางตะวันออก เหมือนบอกว่าจะไปเดินเล่นแถวสวนสาธารณะ”