กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 357 จงใจหาเรื่องกันชัดๆ
คำพูดประโยคนี้เหมือนเข็มที่ทิ่มแทงหัวใจอี้จงไห่ เขามองภรรยาที่กำลังร้องไห้ ความเกลียดชังและความไม่ยินยอมที่ท่วมท้นอยู่ในอก สุดท้ายก็ถูกความอับจนหนทางของความเป็นจริงกดทับลงไป
เขาผ่อนลมหายใจยาวเหยียด ก่อนเอื้อมมือไปเก็บกรรไกรกับหนังสือพิมพ์บนโต๊ะ
“นอนเถอะ”
1 สัปดาห์ต่อมา เฉิงซูไห่ยังไม่วางใจ จึงพาเฉินเสวี่ยหรูกับฉินหวยหรูไปโรงพยาบาลด้วยกัน เพื่อตรวจครรภ์อย่างละเอียดอีกครั้ง
ท้องของทั้งคู่โตขึ้นเหมือนลูกโป่งที่ถูกเป่าลม ยามเดินไปตามถนนจึงมีคนหันมามองกันไม่น้อย
พอถึงโรงพยาบาล พวกหมอกับพยาบาลก็จำพวกเธอได้แล้ว