กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 317 ปิดประตูเรือนแต่หัวค่ำ
“ผู้อำนวยการเฉิงเป็นคนที่เจอเรื่องแล้วไม่ลังเลจริงๆ”
“บุคคลต้นแบบดีเด่นไม่ได้ตั้งขึ้นมาลอยๆ หรอก”
“ถ้าเป็นฉัน คงไม่กล้าพุ่งเข้าไปแน่”
“พูดอะไรอย่างนั้น เขามีฝีมืออยู่แล้ว”
ท่ามกลางเสียงพูดคุย ร้านอาหารกลับขายดีกว่าปกติ
ตอนเที่ยง เจ้าหน้าที่ตำรวจโจวก็มา
เขาไม่ได้สวมเครื่องแบบ พอเข้าประตูก็สั่งบะหมี่ชามหนึ่ง
เฉิงซูไห่ยกไปให้ด้วยตัวเอง
เจ้าหน้าที่ตำรวจโจวพูดเสียงเบาว่า “เมื่อคืนสอบสวนกันทั้งคืน ทั้ง 4 คนปากแข็ง แต่เราสืบได้แล้วว่าพวกเขายังมีพรรคพวกอีก”