กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 311 พวกแกนี่ไม่รู้จักโต!
พอเหยียนเจี่ยฟ่างพูดจบ ในห้องก็เงียบลง
เหยียนปู้กุ้ยจ้องลูกชายคนเล็ก หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงด้วยความโมโห
“แกพูดว่าอะไรนะ พูดอีกทีซิ!”
ปกติเหยียนเจี่ยฟ่างกลัวพ่อที่สุด แต่คราวนี้ไม่รู้ไปเอาความกล้ามาจากไหน เขาเชิดคอขึ้นแล้วพูดว่า “พ่อ ผมบอกว่าพ่อทำแบบนี้ไม่ถูก พี่ชายโดนอาจารย์เฉียนด่าทุกวัน แถมยังต้องทำงานหนัก กว่าจะได้ยินว่ามีห้องให้พัก พ่อก็เรียกค่าเช่าตั้ง 50,000 หยวน ใครจะทนไหว?”
หยางซิ่วเหลียนช่วยพูดเกลี้ยกล่อมด้วย “พ่อของลูก ช่วงนี้เจี่ยเฉิงรู้ความขึ้นกว่าแต่ก่อนแล้ว แถมยังตั้งใจฝึกงานด้วย อย่าเอาแต่พูดเรื่องเงินเลย ลูกก็รู้สึกแย่เหมือนกัน”
“เธอจะไปรู้อะไร!”