กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 306 ผู้อำนวยการเฉิงกลับมาแล้ว!
“แก...เอาคืนมาให้ฉัน!” เหยียนปู้กุ้ยร้อนใจ พุ่งเข้าไปแย่งทันที
ชายคนนั้นรำคาญที่เขาเกะกะ เลยผลักส่งๆ ไปทีหนึ่ง
เหยียนปู้กุ้ยเซถลา ทรงตัวไม่อยู่ ก้นจ้ำเบ้าลงไปกับพื้น
แว่นสายตายาวที่สวมอยู่ก็หลุดจากสันจมูกกระเด็นออกไปดังเพล้ง ร่วงลงพื้นจนเลนส์แตกกระจาย
“โอ๊ย! แว่นฉัน!”
เหยียนปู้กุ้ยร้องโอดครวญด้วยความเสียดาย
แว่นคู่นี้เขาประหยัดกินประหยัดใช้ตั้งหลายเดือนกว่าจะตัดมาได้ ตอนนี้แตกเสียแล้ว เจ็บเหมือนถูกเฉือนเนื้อไปทั้งชิ้น
พอหยางซิ่วเหลียนเห็นสามีถูกผลักล้ม แถมแว่นยังแตกอีก เธอก็เดือดพล่านขึ้นมาทันที