กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 304 มีผู้อยู่อาศัยหน้าใหม่ เหยียนปู้กุ้ยร้อนใจแล้ว
อี้จงไห่ได้ยินเสียงเอะอะจากข้างนอกอยู่ในห้อง ก็รู้สึกหงุดหงิดใจ
เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองเสาจู้ไล่ตามสวี่ต้าม่าวราวกับกระทิงที่กำลังเดือดดาล ส่วนเพื่อนบ้านรอบๆ ต่างยืนดูเรื่องสนุก ไม่มีใครเข้าไปห้ามสักคน
ในใจเขารู้สึกเศร้าสลดขึ้นมา
เมื่อก่อน หากเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นในเรือน แค่เขาออกไปตะโกนสักคำ ทุกคนก็ยังไว้หน้าเขาอยู่บ้าง
แต่ตอนนี้ คำพูดของเขายังมีประโยชน์อยู่อีกหรือ
ตัวเขาเองยังป่วยเพราะอิจฉาเฉิงซูไห่ จนกลายเป็นตัวตลกของเรือน แล้วใครจะยังฟังเขาอีก
เรือนแห่งนี้ไม่ใช่เรือนที่เขารู้จักอีกต่อไปแล้ว